Ирина Ермакова

1951 йили Керч бўғозида, катерда туғилган. Черкасск шаҳрида (Украина) улғайган. Москва транспорт институтини «Кўприклар ва туннеллар» мутахассислиги бўйича тамомлаган. Кўприклар лойиҳалаш муҳандис-конструктори бўлиб ишлаган. Саккизта шеърий китоб муаллифи, жумладан, «Одессия учун алла»(2002), «Асалари уяси»(2007), «Байрамни кутиб» (2009),«Қизил тушь билан қора шойига» (2012), «Еттинчи» (2014), итальян тилига таржима қилинган шеърлар тўплами «Ninna-nannaper Odisseo e alter poesi»(2008) ва бир неча адабий афсоналар бўлиб, улардан энг машҳури — XII аср япон шоираси Ёко Иринатига аталган. Шеърлари инглиз, араб, булғор, итальян, каталон, хитой, латиш, македон, олмон, поляк, португал, румин, серб-хорват, француз ва бошқа тилларга ўгирилган. «Арион» ва «Октябрь» журналлари мукофоти, итальян-россия «LericiPea Mosca» мукофоти, «Anthologia» назм мукофоти, Халқаро Волошинский мукофоти, «Тож» мукофоти лауреати. Москвада яшайди.
Ирина Ермакова ҳар икки анъана — мумтоз ва авангарднинг бирдек давомчиси ҳисобланади. Уларни ўзининг лирик «мен»ига бўйсундириши, янгилаши ва такомиллаштириши билан рус шеъриятининг турли — тўртталик ямбадан тортиб верлибргача бўлган шакллари намояндасидир.