Василий Аксёнов

Аксёнов Василий Павлович (1932—2009) — ёзувчи, драматург, эссеист. «Русский Букер» (2004), «Триумф» (2003), «Книга года» (2005) мукофотлари совриндори.
Қозонда шаҳар кенгаши раиси оиласида туғилган. 1937 йилда ота-онаси қатағон қилинган. Аввалига болалар уйида, кейин эса қариндошлариникида, урушдан сўнг онаси билан Магаданда яшайди. Онаси Аксенова Евгения Гинзбург кейинчалик ГУЛАГ (Главное управление лагерей — лагерлар бош бошқармаси — қатағон йилларида) ҳақидаги «Крутой маршрут» деб номланган илк мемуар асар муаллифи бўлди. Василий Аксёнов Ленинград тиббиёт олийгоҳини тугатиб, шифокор бўлиб ишлади. Унинг «Юность» журналида чоп этилган — «Коллеги», «Звёздный билет», «Апельсины из Марокко», «Затоваренная бочкотара» — асарлари унга 1960 йилларда ёшларнинг кумирига айланди ва «шаҳар ёшлари прозаси» да етакчилик мавқеига эришди. Аксенов адабиётга муҳаббатни джаз мусиқасига уйғунлаштирган, сарсон, бироқ самимий ватанпарварлик руҳияти билан озодликка интилиб, ўзлигини излаган ёш авлод бўлган янги совет романтик қаҳрамонини олиб кирди.
Асарларини ўз нашриётида чоп эттирди. 1980 йилда АҚШ га жўнаб кетиб, мамлакатдаги бир қатор университетларда рус адабиётидан дарс берди. Унинг «Золотая наша Железка», «Ожог», «Остров Крым» романлари, «Московская сага» трилогияси, «Новый сладостный стиль», «Кесарево свечение» асарлари нашр этилди. 2004 йилда Россияга қайтиб келди, юртида ёзилган «Вольтерьянцы и вольтерьянки» ва «Таинственная страсть» романлари омма ичида катта муваффақият қозонди.
Ижтимоий гротеск, альтернатив тарих, оилавий эпос жанрида ишлади. Танқидчилар унинг насридаги ритмик турфа хилликни, «жаз услубининг эркинлиги», ёрқин ва кескин образлилик, «қисқа хемингуэйча иборалар» ни алоҳида эътироф этдилар.