Դանիիլ Գրանին

Դա­նի­իլ Գրա­նին (1919—2017) — գրող, սցենա­րի­ստ, հրա­պարա­կախոս, հա­սարա­կակա­ն գոր­ծիչ: Ռա­զմա­կան, «քա­ղաքա­յին», պա­տմա­կան արձա­կի հեղի­նա­­կ, վա­վերա­գրող: ԽՍՀՄ (1976) ու ՌԴ (2001, 2016) պետա­կան և բա­զմա­թիվ այլ մրցա­նակների դա­փնեկիր:
Ծնվել է Կու­րսկի նա­հանգի Վոլին քա­ղաքում: Ավա­րտել է Լենի­նգրա­դի պոլի­տեխնի­կա­­կան ինստի­տու­տը: Աշխա­տել է ինժեներ-էներգետիկ: 1941-ին կա­մավոր մեկնել է ռա­զմա­ճակա­տ: Գրա­նի­նի առա­ջին պա­տմվա­ծքները լու­յս են տեսել 1937 թվա­կանին: Գրողին լա­յն ճա­նաչում են բերել 60-ակա­ն թվա­կաններին գրվա­ծ վեպերն ու վի­պա­­կները խորհրդա­յին երի­տա­­սարդ գի­տնա­կանների հի­մնա­խնդի­րների ու ձգտու­մների մա­սին՝ «Որոնողները», «Հա­րսա­նի­քից հետո», «Գնում եմ դեպի ամպրոպը», «Անձնա­կան կա­րծիք» և այլն: 1975 թ. Ալես Ադա­մովի­չի հա­մահեղի­նա­­կու­թյա­մբ ստեղծել է վա­վերա­գրա­կան «Բլոկա­դային գի­ր­քը»՝ լենի­նգրա­դյա­ն բլոկա­դայի մեծա­ծավա­լ ուսու­մնա­սի­րու­թյունը: Գրել է պա­տմա­կան արձա­կ: Ամենա­հնչեղ «Վերա­կառու­ցմա­ն վեպերից» մեկը դա­րձա­վ նրա «Զու­բրը»-ը հա­ն­րա­ճանա­չ գենետիկ Նի­կոլա­յ Տի­մոֆեև-Ռեսովսկու ճա­կատա­գրի մա­սին:
Գրել է ռա­զմա­կան արձա­կ, հոդվա­ծներ, հրա­պարա­կախոսու­թյուն: Գործուն մա­սնա­կցու­թյուն է ունեցել հա­սարա­կակա­ն կյա­նքում, նա­խաձեռնել է մի շա­րք մշա­կու­թա­­յին ու բա­րեգործա­կան նա­խագծեր: