Вольга Салаўнікава

Слаўнікава Вольга Аляксандраўна (нар. 1957) — празаік, эсэіст, літаратурны крытык. Лаўрэат прэміі «Рускі букер» (2006), «Ясная Паляна» (2018).
Нарадзілася ў Свярдлоўску ў сям’і інжынераў-абароншчыкаў. Вучылася на факультэце журналістыкі Уральскага дзяржуніверсітэта. Працавала ў выдавецтвах і ў рэдакцыі часопіса «Урал», дзе і з’явіліся яе першыя публікацыі.
Дэбютная аповесць Слаўнікавай «Першакурсніца» выйшла ў 1988 годзе. Першы буйны раман пісьменніцы «Страказа, павялічаная да памераў сабакі», напісаны ў традыцыях магічнага рэалізму, зрабіў вялікае ўражанне і на крытыкаў, і на чытачоў. Раманы «Адзін у люстэрку», «Несмяротны», «Лёгкая галава», «Скачок у даўжыню», антыўтопія «2017», зборнікі апавяданняў прынеслі ёй славу першакласнага майстра прозы.
У прозе Слаўнікавай філасофская і вострасацыяльная праблематыка спалучаецца з канцэнтраванай метафарычнасцю мовы, філіграннасцю стылю. Па меркаванні крытыкаў, «кожная яе кніга — гэта штучны тавар ручной работы» (Сяргей Сіроцін).