ლეონიდ ბოროდინი

ბოროდინი ლეონიდ ივანოვიჩ (1938—2011) — პროზაიკოსი, პუბლიცისტი, საზოგადო მოღვაწე. იასნაია პოლიანას პრიზის (2007), ალექსანდრე სოლჟენიცინის პრემიის (2002) და რუსეთის და ევროპის მრავალი პრიზის მფლობელი.
გაიზარდა ბაიკალის ტბაზე, მასწავლებლების ოჯახში. ახალგაზრდობაში მუშაობდა მოგზაურ ეკიპაჟში ცირკუმ-ბაიკალის რკინიგზაზე, ბრატსკის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობაზე, ნორილსკის მაღაროში. დაამთავრა ულან-უდის პედაგოგიური ინსტიტუტი, მუშაობდა სოფლის სკოლის დირექტორად.
დისიდენტურ წრეში მონაწილეობისთვის მას ექვსი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. დასასრულს, ბოროდინმა დაიწყო პოეზიისა და პროზის წერა. „სამიზდატის“ საშუალებით მწერლის ნაწარმოებები («სასწაულისა და მწუხარების წელი», «მესამე სიმართლე» და სხვ.) ცნობილი გახდა საზღვარგარეთ. გარდაქმნის (პერესტროიკის) შემდეგ ეწეოდა ჟურნალისტურ საქმიანობას, მუშაობდა ჟურნალ „მოსკოვის“ მთავარ რედაქტორად. ასწავლიდა ა. მ. გორკის სახ. ლიტერატურის ინსტიტუტში. იყო რუსეთის ფედერაციის საზოგადოებრივი პალატის წევრი.
ბოროდინი — ის არის კლასიკური რუსული ლიტერატურის სულიერი და მორალური ხაზის მემკვიდრე. რეალური ცხოვრება მის პროზაში შერწყმულია მოქმედებასთან, ფანტაზიასთან და ისტორიულობასთან. ბოროდინის წიგნებში განსაკუთრებული ადგილი მის მშობლიურ ციმბირს უკავია.