ალექსანდრე პროხანოვი

პროხანოვი ალექსანდრე ანდრეის ძე (1938 წ.) — პროზაიკოსი, ჟურნალისტი, პუბლიცისტი, სცენარისტი, საზოგადო მოღვაწე. ბუნინის პრემიის, ეროვნული საუკეთესო პრემიის «ოქროს დელვიგის» და მრავალი სხვა პრემიების ლაურეატი.
დაიბადა თბილისში. მოსკოვის საავიაციო ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ (1960) მუშაობდა ინჟინრად კვლევით ინსტიტუტში, მეტყევედ კარელიაში და მონაწილეობდა ტუვის გეოლოგიურ კვლევაში. როგორც „ლიტერატურნაია გაზეტა“-ს ჟურნალისტმა, იმოგზაურა მთელ სსრკ-ში, იმყოფებოდა არქტიკაში და რაკეტების საწვრთნელ ბაზაზე, მსოფლიოს მრავალ ცხელ წერტილში. იყო გაზეთ «ხვალ»-ის მთავარი რედაქტორი, რუსეთის მწერალთა კავშირის მდივანი. 1980-იანი წლების დასაწყისიდან მუშაობდა სამხედრო-პოლიტიკური რომანის ჟანრში. შექმნა ტეტრალოგია «დამწვარი ბაღები», რომელიც ეძღვნება ავღანეთის ომს. 1990-იანი წლების ბოლოს გამოჩნდა ალექსანდრე პროხანოვის „შვიდწიგნეული“, რომელიც აერთიანებდა რომანებს „ქაბულის სიზმარი“, „და აი მოდის ქარი“, „მონადირე კუნძულებზე“ და სხვა. პროხანოვის რომანებმა — „ბატონი ჰექსოგენი“, „ფოლადის გემი იოსიფ ბროდსკი“, „ჩეჩნური ბლუზი“, „აღმოსავლეთმცოდნე“ და სხვები — უცვლელად იწვევდნენ საზოგადოების რეზონანს.
პროხანოვის მთავარი თემებია პიროვნება და ომი, რუსული და მსოფლიო ცივილიზაციის ბედი, საბჭოთა სახელმწიფოს დაშლა და გეოპოლიტიკური კატასტროფები. მისი მეტაფორულად მდიდარი, ალეგორიული, „ყვავილოვანი“ პროზა მეტწილად რუსული კოსმიზმისა და ევრაზიულობის იდეებით იკვებება.