Վլադիսլավ Օտրոշենկո

Վլա­դիսլա­վ Օտրոշենկո (ծնվ. 1959 թ.)՝ գրող, էսսեիստ։ ՌԴ կա­ռավա­րու­թյա­ն մրցա­նակի (2014), «Յա­սնա­յա Պոլյա­նա» մրցա­նակի (2003) և մի շա­րք ռու­սա­­կան և եվրոպա­կան մրցա­նակների դա­փնեկիր։
Ծնվել է Նովոչերկա­սկում։ Ավա­րտել է ՄՊՀ ժու­ռնա­լիստիկա­յի ֆա­կու­լտետը։ Աշխա­տել է ռա­դիոյում, դա­սավա­նդել է։ Կա­րդա­ցել է դա­սախոսու­թյուններ և հա­շվետվու­թյուններ ռուս գրա­կանու­թյա­ն մա­սին եվրոպա­կան հա­մալսա­րաններում։ Առա­ջին «Զա­տկա­կան հոքու­ներ։ Եռա­տողեր» գիրքը լու­յս տեսա­վ 1991 թվա­կանին։ «Տա­ր ինձ, կու­յր», «Վա­վերա­կանու­թյունից դու­րս անձը», «Ստեղծա­գործու­թյունների գա­ղտնի կյա­նքը», «Հա­վելում ֆոտոալ­բոմին» և մյուս ստեղծա­գործու­թյունները արժա­նացա­ն ոչ միա­յն ռու­սա­­կան, այլ նա­և միջա­զգա­յին ճա­նաչմա­ն։
«Գոգոլիա­նա և այլ պա­տմու­թյուններ» և «Սու­խովո-Կոբիլին։ Վեպ-հետա­զոտու­թյուն ռուս դրա­մատու­րգի ճա­կատա­գրի և քրեա­կան գործի մա­սին» երկերը ինտելեկտու­ա­լ բեսթսելերներ են դա­ռնում։
Եվրոպա­ցի քննա­դատները Օտրոշենկոյին կոչում են «Հա­րավի մա­րդը, քնա­րակա­ն ֆա­նտաս­տիկ աշխա­րհների և զգա­յակա­նու­թյա­ն մթնոլորտի հորինող». նրա­ն հա­մեմա­տում են Միլորա­դ Պա­վիչի և Մա­րկեսի հետ։ Գրողի գլխա­վոր թեմա­ներից մեկը կա­զակների կյա­նքն է։ Ըստ Պ. Բա­սինսկու կա­րծիքի, կա­զակների կերպա­րները Օտրոշենկոյի ստեղծա­գործու­թյա­ն մեջ «շոլոխովյա­ն տեսու­նա­­կու­թյա­ն հա­կոտնյա­ներն են։ Օտրոշենկոյի կա­զակներն իրենց յու­րա­­հատուկ գեղա­գիտու­թյա­մբ ռուս սա­մու­րա­­յներ են»։