Ֆազիլ Իսկանդեր

Ֆա­զիլ Իսկա­նդեր (1929—2016)՝ արձա­կագիր, բա­նաստեղծ։ ԽՍՀՄ պետա­կան մրցա­նակի (1989), ՌԴ Պետա­կան մրցա­նակի (1994, 2014) դա­փնեկիր։ Աշխա­տել է որպես ժու­ռնա­լիստ, խմբա­գիր։ Բա­նաստեղծու­թյուններ է գրել։ Իսկա­նդերի առա­ջին գիրքը լու­յս է տեսել Սու­խումում 1957 թվա­կանին։
Ծնվել է Սուխումում, Իրանից սերվածների ընտանիքում։ Դաստիարակվել է Աբխազիայում, Չեգեմ գյուղում։ Ավարտել է Ա. Մ. Գորկու անվան Գրական ինստիտուտը։ Աշխատել է որպես ժուռնալիստ, խմբագիր։ Բանաստեղծություններ է գրել։
1960-ակա­ններից տպա­գրվել է «Յու­նոստ» ամսա­գրում։ Հա­յտնի դա­րձա­վ «Նովի միր» ամսա­գրում «Այծա­տու­րի հա­մաստեղու­թյունը» երգիծա­կան վիպա­կի հրա­պարա­կու­մից հետո։ Ամենա­հայտնի ստեղծա­գործու­թյունները, որ հա­րու­ցեցին ընթերցողների ջերմ սերը՝ «Սանդրոն Չեգեմից», «Չիկի մա­նկու­թյունը», «Ճա­գարներն ու վիշա­պօ­ձերը» երկերն են։
Իսկա­նդերի արձա­կը հեգնա­կան և փիլիսոփա­յակա­ն է՝ հա­կվա­ծ առ առա­կաբա­նու­թյունն ու ասա­ցվա­ծաբա­նու­թյունը։