ალექსეი ცვეტკოვი

დაიბადა 1947 წელს სტანისლავში, ივანო-ფრანკოვსკის რეგიონში (უკრაინის სსრ). სწავლობდა ოდესის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტზე, მ.ვ. ლომოონოსოვის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის და ჟურნალისტიკის ფაკულტეტბზე. 1975 წლიდან ცხოვრობდა საზღვარგარეთ (აშშ, გერმანია, ჩეხეთი, ისრაელი). 2004 წელს 17 წლიანი დუმილის შემდეგ პოეზიას დაუბრუნდა. ავტორია პოეტური წიგნებისა და კრებულებისა: „სპექტაკლების კრებული სოლო ცხოვრებისათვის“ (1978), „ძილის მდგომარეობა“ (1981), „ედემი“ (1985), „ლექსები“ (1996), „მშვენიერი სათქმელი“ (2001), «შექსპირი ისვენებს» (2006), «ედემი და სხვები» (2007), «სიყვარულის სახელები» (2007), «გლუვი ქარი» (2008), «მნიშვნელობის დეტექტორი» (2010), «ღამის სიზმარი». « (2010), «სიმღერები და ბალადები» (2014), «უკანასკნელი ბადრაგი» (2020) და სხვა, ასევე პროზაული პოემები «უბრალოდ ხმა» (2002) და ესეების რამდენიმე წიგნი. მან რუსულად თარგმნა ანგლო-ამერიკელი და პოლონელი პოეტები. არის ანდრეი ბელის (2007), პოეტური „ანთოლოგიის“ (2010), „მოსკოვის ანგარიშის“ (2011), „რუსული პრემიის“ (2011) პრემიათა ლაურეატი. გარდაიცვალა 2022 წელს
2004 წლიდან დაწყებული კრიტიკოსები საუბრობენ ცვეტკოვის „ახალ პოეტიკაზე“, მისი პოეტური ქსოვილის სირთულეზე, ენობრივი ანომალიების მიზიდულობაზე, რათა გააფართოვოს მისი გამოხატვის შესაძლებლობები, მისი ორიგინალური მხატვრული სტილის ცნობადობა.