Եվգենի Պոպով
Եվգենի Պոպով (ծնվ. 1946 թ.) — արձակագիր, դրամատուրգ, էսսեիստ: «Տրիումֆ» (2009) և «Մեծ գիրք» (2012) մրցանակների դափնեկիր:br>
Ծնվել է Կրասնոյարսկում: Ավարտել է Մոսկվայի Օրջոնիկիձեի անվան հանքախուզական ինստիտուտը: Աշխատել է երկրաբան Ռուսաստանի հյուսիս-արևելքում: Մասնակցել է անկախ «Մետրոպոլ» (1979) ժողովածուի հրատարակմանը:br>
Պատմվածքներն առաջին անգամ հրապարակվել են «Новый мир» ամսագրում: Առաջաբանը գրել է Վասիլի Շուկշինը: Պոպովը բազմաթիվ պատմվածքների («Ռուսիայի ուրախությունը», «Սպասում եմ սիրուն անդավաճան», «Ինքնաթիռը Քյոլնից»), վեպերի («Հայրենասերի հոգին», «Նախօրեի նախօրեին», «Քաոսների վարպետը») և պիեսների հեղինակ է: «Ակսյոնով» գրքի (Վասիլի Ակսյոնովի մասին) հեղինակն է (Ալեքսանդր Կաբակովի համահեղինակությամբ):br>
Քննադատների կարծիքով, Պոպովի արձակը խորապես ազգային երևույթ է: «Նրա արձակը միաժամանակ գեղեցիկ է և այլանդակ, հստակ է ու մշուշապատ, սթափ ու հարբած է, ինչպես ռուս մարդը: Ուստի նրա արձակը ճանաչելի է, ինչպես ռուս մարդը» (Սերգեյ Բորովիկով): «Հետաքրքրությունը մարդու հանդեպ, սերը մարդու և ազատ կյանքի հանդեպ իր բոլոր ձևերով ու դրսևորումներով՝ այս առողջ, գեդոնիստական սկիզբը նրա արձակի հիմնական առանցքն է» (Արտեմի Լեոնտև):
