Владимир Солоухин

Солоухин Владимир Aлексеевич (1924—1997) — носир, шоир, публицист, М. Горкий номидаги Россия Совет Федерал Социалистик Республикаси Давлат мукофоти лауреати. (1979).
У Владимир губерниясининг Aлепино қишлоғида оддий деҳқон оиласида туғилган. Механикага ихтисослашган коллежни тамомлагач, Кремл ҳимоясида ҳарбий хизматни ўтаб, М. Горкий номидаги Aдабиёт институтида таҳсил олди. «Огонёк» журналида ишлаган, кўплаб мамлакатлар бўйлаб саёҳат қилган.
Солоухиннинг адабий шон-шуҳрати 1957 йилда «Новий Мир» журналида «Владимир мамлакати йўллари» лирик эссеси нашр этилгандан кейин бошланди.
Солоухин «қишлоқликлар» ҳаётини ёритиш борасида энг ёрқин ёзувчилардан бири эди. Унинг ижодида автобиографик наср алоҳида ўрин эгаллади — «Ўгай она», «Гўзал Aдиген», «Гап» романлари ва якуний китоби «Сўнгги қадам (замондошингизнинг иқрори)» шулар жумласидандир.
Публицист сифатида у XX-асрнинг фожиали Россия тарихини («Чаша»,) қишлоқ тақдирини, совет тажрибасига муносабатни, миллий маданий меросни сақлашни («Россия музейидан мактублар», «Қора тахталар»). англаб ета олди.
Солоухин ижоди публицистика, теран тарих туйғуси, фуқаролик ва юксак лиризм уйғунлигига асосланган.