ოლეგ ჩუხონცევი
დაიბადა 1938 წელს პავლოვსკის პოსადში, მოსკოვის რეგიონში. დაამთავრა ნ.კ. კრუპსკაიას სახელობის მოსკოვის რეგიონალური პედაგოგიური ინსტიტუტი. მუშაობდა ჟურნალების „ახალგაზრდობა“ და „ახალი სამყაროს“ პოეზიის განყოფილების გამგედ. 1960-1980-იან წლებში აქტიურად თარგმნიდა ევროპელი და ამერიკელი ავტორებისა და საკავშირო რესპუბლიკების ავტორთა ლექსებს რუსულ ენაზე. ავტორია თორმეტი პოეტური წიგნისა და კრებულისა, მათ შორის: „ფიფია “(2003), „ამ საზღვრებიდან“ (2005), „ლირიკიდან“ (2007), „მოგვარე“ (2008), „დუმილის სიტყვა. სხვადასხვა წიგნებიდან (2014), „უენო თარჯიმანი. რჩეული თარგმანები“ (2014), „იქიდან გამომსლელი — იქეთ წამსვლელი“ (2015). 2019 წელს გამოიცა ლექსების კრებული — „და ხმა და ექო“. მიღებული აქვს რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემია, ჟურნალების «ახალი სამყაროს» და «ზნამიას» ჯილდოები, ალფრედ ტოპფერის ფონდისა (გერმანია) და რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პუშკინის პრემია, ეროვნული კონკურსი «წლის წიგნის“, პოეზიის „ანთოლოგიის“ ლიტერატურული, ბორის პასტერნაკის დიდი „ტრიუმფის“, „მოსკოვის ანგარიშის“, „პოეტის“ ეროვნული პრიზები და პრემიები. ცხოვრობს მოსკოვში.ჩუხონცევის პოეზიამ მნიშვნელოვანი ადგილი დაიკავა მე-20 საუკუნის ბოლო ლიტერატურულ კონტექსტში, რამაც გამოიწვია მრავალი გამოხმაურება, როგორც კრიტიკოსების, ისე ლიტერატურათმცოდნეების მხრიდან. თუმცა, წიგნის „ფიფიას“ გამოცემის შემდეგ დაიწყეს საუბარი ჩუხონცევზე, როგორც პოეტზე, რომელმაც რადიკალურად შეცვალა მისი ყოფილი პოეტიკა. ახლად შეძენილი სულიერი გამოცდილებითა და ახალი ენობრივი შესაძლებლობებით ახალ დროებით გადახვევაზე, ის გლოვობს მიცვალებულს, ასახავს სიბერეს, პოეტის მეტაფიზიკურ სისულელეს და მის უცხო სამყაროს, ასევე მზარდ უნივერსალურ ენტროპიას...
