ნიკოლაი ივანოვი

ივანოვი ნიკოლაი ფიოდორის ძე (1956 წ.) — მწერალი, პუბლიცისტი და ჟურნალისტი. ნიკოლაი ოსტროვსკის, მიხეილ ბულგაკოვის და რამდენიმე სხვა პრემიის ლაურეატი.
დაიბადა ბრიანსკის რაიონის სოფელ სტრაჩევოში. დაამთავრა მოსკოვის სუვოროვის სკოლა და ლვოვის სამხედრო-პოლიტიკური სკოლის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. სამსახური საჰაერო-სადესანტო ჯარში დაიწყო. 1981 წელს გააგზავნეს ავღანეთში. მუშაობდა ჟურნალში «საბჭოთა მეომარი», 1992 წელს გახდა მისი მთავარი რედაქტორი. როგორც სამხედრო ჟურნალისტი ეწვია ცხინვალს, ყირიმს, სირიას, დონბასს. ჩეჩნეთში მივლინების დროს იგი დაატყვევეს, ოთხი თვის შემდეგ სპეცოპერაციის შედეგად გაათავისუფლეს.
ითვლება სამხედრო თემის აღიარებული ოსტატად თანამედროვე ლიტერატურაში. მის ნაწარმოებებს შორისაა — რომანი „ოპერაცია ქარიშხალი „ადრე დაიწყოს“, მოთხრობები „სინათლე სიჩუმისა“, „პარტერი. მეშვიდე რიგი“, „ბრაიანსკული მოთხრობა“, „ციურები“, „ლურჯ მდინარესთან“, „რწმენა, იმედი. ომი“, „სამცხრიანის სამეფო“, „მოოქროვილი ოქრო“.