Денис Новиков
1967 йил Москвада туғилган. А. М. Горький номидаги адабиёт институтида ўқиган. «Огонёк» журналининг назм бўлимида фаолият юритган. 1982 йилдан матбуотда чиқишлар қила бошлаган. Дастлабки шеърий тўплами 1989 йилда нашр этилган. 90-йилларда яна учта тўплами босмадан чиққан: «Январга туйнук» (1995; Иосиф Бродский сўнгсўзи билан), «Караоке» (1997), «Ўзи ёнар» (1999). Аввал Англияда, сўнг Исроилда яшаган. Адабий доирадан оёқ узиб, ижодини нашр эттирмай қўйган, кейинчалик ягона — «Арион» журнали мукофоти лаурети бўлган. 2014 йилда вафот этган.
Ўлимидан сўнг иккита назмий тўплами дунё юзини кўрди — «Виза» (2007) ҳамда «Дарё — булутлар» (2017). Адабиётшунос ва танқидчи Артём Скворцев уларнинг биринчисига ёзган тақризида шундай дейди: «Денис Новиков ёшлигиданоқ шеърият устахонасидаги ҳамкасблари томонидан тенгдошдек қабул қилинган эди, адабиётдан кетди, сўнг эса, кўплар эндигина ижодий етукликка етадиган ёшда ҳаётдан ҳам кетди. У ўз авлодининг энг иқтидорли муаллифларидан бири эди».