ალექსანდრე ტიმოფეევსკი

დაიბადა 1933 წელს მოსკოვში, ცხოვრობდა ალყაში მოქცეულ ლენინგრადში. დაამთავრა ВГИК-ის სასცენარო განყოფილება. მუშაობდა კინოსტუდიებში „ტაჯიკფილმის», „სოიუზმულტფილმის» და «მულტტელეფილმებ»-ის რედაქტორად. წერდა მათთვის მულტფილმების სცენარებს და სიმღერებს. ფართო აღიარება მიიღო «ნიანგ გენას სიმღერაზე» მულტფილმიდან «ჩებურაშკა». დიდი ხნის განმავლობაში ის წერდა «მაგიდაში». ლექსების პირველი კრებული გამოიცა მხოლოდ 1992 წელს. ავტორია თხუთმეტი პოეტური წიგნისა, მათ შორის: „დაგვიანებული მსროლელი“ (2003), „ასი რვასტრიქონიანი და გულუბრყვილო ჰამლეტი“ (2004), „წერილები პარიზში სიყვარულის არსზე» (2005), «სასწაულები ზოოპარკში» (2006), «ფიქრები ზღვის პირას» (2008), «კრაშ — ტესტი» (2009), «პასუხი რომაელი მეგობრისგან» (2011), «მე აქ დავიბადე» (2017), «მეტამორფოზები სირაკუზაში» (2020) და სხვა. ლაურეატია ჟურნალ „ხალხთა მეგობრობის“ (1998), მოსკოვის მწერალთა კავშირის „გვირგვინის“ (2006), „მოსკოვის ანგარიში“-ის (2007), „ანთოლოგიის“ პოეტური პრემიებისა (2009). გარდაიცვალა 2022 წელს.
კრიტიკოსი დანილა დავიდოვის აზრით, „ტიმოფეევსკი მოქმედებს მნიშვნელობის სხვადასხვა დონით და შეიძლება იკითხებოდეს სხვადასხვა დონეზეც; ის არც თუ ისე მოსახერხებელია რაიმე ტენდენციაში ჩასართავად, მაგრამ სწორედ ეს ხდის მის პოეზიას — მიუხედავად ფუნდამენტური «მოდურობისა» — მეტად თანამედროვეს.