Таццяна Талстая

Талстая Таццяна Мікітаўна (нар. 1951) — празаік, эсэіст, публіцыст, літаратурны крытык. Лаўрэат прэмій «Трыумф» (2001), «Пісьменнік года» (2019).
Нарадзілася ў Ленінградзе ў сям’і фізіка. Скончыла аддзяленне класічнай філалогіі Ленінградскага ўніверсітэта. Працавала ў выдавецтве. Выкладала ў ЗША. Шмат гадоў вяла праграму на тэлебачанні, займалася нарысамі і калумністыкай у СМІ.
Першае апавяданне «На залатым ганку сядзелі...» было надрукавана ў 1983 годзе ў часопісе «Аврора». У 1987 годзе ў Маскве выйшаў зборнік апавяданняў, які адразу прымусіў казаць аб пісьменніцы як аб яркай з’яве ў сучаснай прозе. Зборнікі «Рака Акервіль», «Дзень», «Ноч», «Лёгкія сусветы», «Нябачная дзева», «Разынкі», «Лямцавы век», «Сёстры» і многія іншыя прынеслі Талстой славу лепшага сучаснага апавядальніка. Першы раман Таццяны Талстой — антыўтопія «Кысь», які выйшаў у 2000 годзе, стаў бестселерам.
Глыбока пластычная проза і эсэістыка Таццяны Талстой адрозніваюцца незвычайна вобразнай, пластычнай мовай, рэфлексійнасцю, складаным псіхалагічным малюнкам. Талстой уласціва незалежнасць меркаванняў, эмацыянальнасць, інтэлектуальная рэзкасць. Па-постмадэрнісцкі выкарыстоўваючы розныя стылістыкі і традыцыі, Талстая застаецца прыхільнікам рускай класічнай прозы.