Tebigatda
Peýda, elbetde. Howa, mysal üçin, — hemme şäherliler şu howa, elmydam birmeňzeş ýüzlenme äheňi, ýa-da erbet şahyrana jümleler bilen esaslanýarlar. Ol ýerde ol bir zat bilen “doýrulan”. “Otlaryň ysy bilen”. “Sosnanyň sagaldyjy şiresi bilen” — size nähili? “Meýdanlaryň bal ysy gelýän ruhy” — munuň üçin bolsa naruçnikler bilen batareýa baglamaly we urmaly, Rossiýa ýazyjylar soýuzynyň, onda-da Wologoda bölüminiň goşgular tomjagazy bilen urmaly.
Bu zatlaryň hemmesi ýalan we parfýumeriýa, edil biziň güne çykarylan şezlonglar, sirene tarap, giňden açyk aýnaly weranda çykarylan kofeýilerimiz, gowy gurnalan mangally burum-burum otlaryň üstündäki pikniklerimiz, çybynlardan goraýan spirallaymyz ýaly zat. Bularyň barysy — düşnüksiz, gorkunç, gygyrýan — ýa-da dymýan zady yrmaga we kän gürläp irizmäge synanyşyk. Nämäni kowsaň, ol hökman geler.
Ýyldyzly asman geler we ýatar; ýyldyzly asmandan janyň gorkýar. Emma ilki dünýä garalýar we çyg çekýär, yza çekiler, we dyma, özüne gider. Ol ýerde nähilidir bir çerrikler, — bu olar gündiz çerrikler, olar çagalaryň aýdymlarynda çerrikler, gijesine bolsa, hakykatdan hem kim olar? Olaryň hususy, lal, özleri üçin manysy nämede? Emal çalnan çäýnekdäki portret üçin suratyňy çekdirmek üçin däldir ahyryn?
Emma ot? Emma bägül? Olar bizi söýenoklar ahyryn, bägüller; hatda olar hem bize biparh däl, olar hiç hili, olara bary bir, bu biz olaryň töwereginde aýlanyp tans edýäris, — iki gezek aýak tarpyldatma, üç gezek el çarpma, — biz, tebigatyň tentekleri, onuň dilini ýatdan çykaranlar, onuň maksadyny bilmeýänler, näme üçin bagyň jadyly gyzjagazynyň ak-gülgüne çykýan spiralynyň towlanýandygyna düşünip bilmeýänler, näme üçin ol fraktal geometriýa, mandelbrotyň köplügi hakynda hiç zat eşitmedik hem bolsa, özüniň ys beriji matematikasyny pyrlaýar we pyrlaýar, emma eýýäm alagaraňkyda bolsa, eýýäm çyg, eýýäm ýaňy orlan otdan margensowkanyň ýiti ysy ýaýrady.
Gazony gyrkmak. Ölügsi bag fonarlaryny ýakmak. Kalitkany ýapmak, iti goýbermek, bärdäki dürli şübheli adamlardan özüňi çetde tutmak; beýik kerpiç haýat we garawul üçin pul toplamak. Kömek etmez: otdan, ýyldyzlaryň sessiz güwwüldisinden, özüniň düşnüksiz işini edýän bägülden hiç ýere bukulyp bilmersiň. Biz hut şolar üçin aldyk ahyryn daçany, alada etdik, söwdalaşdyk, ökündik, düşündirdik we dabaraly belläp geçdik. Howadan dem alarys! Arassa howadan! Tebigata, möjejiklere ýakynrak!
Biz şäherlerden ylgap gaçýarys, horlanmakdan, içgysmadan, derli iş günlerden, çyrmaşan saçlardan, gözüň aşagyndaky gara tegmillerden başga ýere gaçýarys. Uzaga, uç-gyraksyz meýdanlara, jogap bermeýän çemenliklere gaçýarys, gök deňziň kenaryndaky ak jaýa çenli ylgap barýarys: ine biziň nirede ýaşasymyz gelýär! Kokosly poeziýa, polotenseli plýaž bolar ýaly! Agşam bolsa ak çakyr... we ýene ak çakyr, soňra bolsa ýene we ýene... şu golaýlaşyp gelýän elhençligi tutuşlygyna guýup söndürmek üçin, gorgunç zada seretmezlik üçin, ýaňlanýan ýyldyzly ybadathanany, deňizleriň aýylganç şygyrdysyny, daglaryň doňup durşuny ýatdan çykarmak üçin, inçejik ýüpjagazda asylyp durşuňy, düzedip bolmaýan ýalňyzlykdadygyňy, tebigatyň çölündedigiňi, tomzagyň saňa dost däldigini, kalmaryň ýoldaş däldigini ýatdan çykarmak üçin.
Hudaý özüniň gözgyny we söýgüli mahlugyny, adamy çöle gepleşige çagyrýar. Hudaý alagaraňkylykdan çykypdyr we biziň arkamyzda dur. Hudaý bize lýutik bilen duşuşyk belleýär — sessiz gulagy deşip barýan duşuşyk, açyk, ýüzme-ýüz. Hudaý ot bolup, aýagymyzyň aşagyna düşelýär, şemal bolup öwüsýär, it bolup üýrýär, kenara tolkun bolup urýar, bulut bolup ylgaýar, düýş bolup görünýär, çakyr bolup guýulýar. Galany — gepleşikleriň syry.
