Բզեզների թռիչքը գարնանային

Անտառով թռչում են բզեզները,
կառավարվելով պոզերով թեք,
նրանց կապտահեղուկ աչքերը
մեզ տեսանելի չեն երբեք,

դրանք ամրացված են թեւերին,
ասես խեժի մեջ թաթախված
աչքերը անտեսանելի ու մթին,
բայց դրանք մեզ չեն ուղղված,

շիլ արեւելքը հնձում նրանց,
այրվում է շլյապաների վրա,
որոնց եզրերի լանջերով բաց
սահում է հնձի բույրը հնամյա,

խեժի հատիկները չորացած
պնչերից թափվում են ամեն պահ,
ճյուղերն իրենց միջով են նրանց
տեղափոխում դեպի մահից մահ..