Көктемде ұшқан заузалар

Тұмсықты зауза қоңыздар,
орманнан ұшып өтеді,
бағытын болжап мүйізбен,
көрінбей бізге кетеді.

Шайырға малып қанатын,
жүктерін байлап алады.
Көздері жөнді көрмейді,
басқа бір жаққа барады.

Заузалар киіп қалпағын,
қиғаштап көкте қалқиды.
Еңіске жақын ұшқанда
әтірдей исі аңқиды.

Тұмсығындағы мүйізбен
ағаштың діңін теседі.
Саратан зауза қоңыздар
өлместің күнін кешеді