Шинель

Юртда совуқ айғирдай чарх ургач, зулмат кечиб,
Петербургда Башмачкин шинелин олим ечиб.
Бус-бутун шинел-чакмон, мен ва набираларбоп,
Уни кийгач, бошимга тинмасдан ёғди азоб.

Алам билан эслайман, кийгач — Кистеневкани
Тортиб олдим, чопилди икки кампирнинг тани.
Зулмат, тузоқ, гирдобга бошлади, кийиб уни
Катеринани қийнаб ва чўктирдим Мумуни.

Уни кийиб тўкдим қон, қузғун кўнглин айлаб тўқ,
Самовотга кузатдим подшоҳ аҳлин, отиб ўқ.
Ўтин ёриш, сиртмоқни севдим кийиб, қолганин
Айтиш қўрқинчли, бироқ яшаш — қўрқинчли тағин.

Мангу олов, чанг босган кунда узра қанчалар
Ўғрилар, руҳонийлар менга ишонмоқдалар!
Ким кимдан ечиб олган, ҳеч ким билмас жаҳонда,
Кремлда турганим, ўғирланган чакмонда.