Շրջանակներ

Շրջանակներ աչքերի տակ, դժոխքի օղակներ,
Ծովախորշը անհետացավ մորուքիս մեջ ահա:
Մենակ եմ այս երկրում, ով կար ու ինձ գիտեր՝
Ցրվեցին մութի մեջ, ոնց շրջանակներ ջրի վրա:

Հարազատ հողի վրա խավար է քսան տարի,
Ես ծխնելույզի ծխի պես դեռ ուզում եմ ելնել...
Բայց քարոտ իմ ճամփան բախվում է օղակի,
Եվ աստղը աստղից սկսում է բաժանվել:

Գրիչը սպառվել է հոգեւոր մատյաններում,
Հոգնած պառկած եմ վառարանի վրա,
Երկրի վրա մեռնելուց գրեթե չեմ վախենում,
Բայց սարսափելին այս «գրեթե»-ն է ահա: