Жұмақ дейсің, жұмақ деген мен үшін...

* * *

Жұмақ дейсің, жұмақ деген мен үшін,
Толстойды дүр Пушиннің оқуы.
Мұндай сәтте, қызықтырмай келісім,
Жарқын емес көктемнің де жарығы.

Жаза бассам, кешір мені, алайда,
Жазғы таңның жылымығы — аяулы.
Итмұрындар өсіп тұрған маңайға,
Барып қалсам, балалығым оянды.

Саяжайға саяхаттап барғандар,
Күліп-ойнап, көтергенде көңілін,
Үмітімді үрлеп күпті армандар,
Үстелімде — шимайланды өмірім.