Роман Сенчин

Роман Валерьевич Сенчин (1971 ж. т.) — прозашы, әдебиет сыншысы. РФ Үкіметі сыйлығының (2012), «Большая книга» сыйлығының (2015) лауреаты.
Қызыл (Тыва) қаласында туған. Ленинградтағы құрылыс училищесінде оқыды. Минусинскіде театрда монтаждаушы, кезекші, күзетші, аула сыпырушы, жүк тиеуші болып жұмыс істеген. Қызыл, Абакан, Минусинск газеттерінде әңгімелерін жариялаған. А. М. Горький атындағы Әдебиет институтын бітірген.
Мәскеуде алғаш жариялануы — «Нөмірсіз күн» әңгімелер топтамасы («Знамя», 1997). Сенчин «Нубук», «Қара баспалдақта», «Аяқ астындағы мұз», «Ақпарат», «Париждегі жаңбыр», «Су басқан аймақ», «Елтышевтар» романдарының, көптеген әңгімелер мен хикаяттардың, публицистикалық очерктер мен сыни мақалалардың авторы.
Сыншылар Сенчинді «мұңды реалистер» санатына жатқызады. Оған «жоғары орыс әдеби дәстүрінің астарлы санасына бойлай енген талайлы пафос» (Лев Пирогов) тән. Сенчиннің «әдеби шындыққа», «табиғи шынайылыққа» көзқарасы, көркем әдебиетті құжаттауы көбіне оның прозасын қазіргі Ресейдің тікелей дәлелі ретінде қабылдауға мәжбүр етеді.