ძინავს სიზმარს, ლანდი ლამბავს...

                   * * *

 ძინავს სიზმარს, ლანდი ლამბავს,
ყველაფერი რჩება გვერდზე,
სიხარული მზესაც ახლავს,
ორმოების ამომვსებელს!..

კეხს მოვიფხანთ ვიდრე ზურგზე,
ბედისწერას გავეცალოთ,
ცეკვა-ცეკვით მილის ზღურბლზე,
ეს ცხოვრება გამოვღალოთ...

პატიება არ არსებობს,
თაღლითთა და საზიზღართა,
მაინც უსინჯავენ გემოს,
ჩაის, მთვარის შუქზე თანაც...