Axır uçurumlardan düz milyon ildi...

* * *

 Axır uçurumlardan düz milyon ildi
işığı çoxdandı sönən ulduzun,
gözümün kökündə batıb, əriyir...
Neynək, bizdən əvvəl çox uzun-uzun
həm heyrət, həm dəhşət varıydı, şair.

 Gecənin göz vuran işıqlarını
bütün odisseylər biliblər əzbər...
Amma bəzəməyir göyün tacını
ulduz ki, dipdiri görər nəvələr,
yetirər sonsuzun salamlarını.