Скупая, цнатлівая восеньская астра...

* * *

Скупая, цнатлівая восеньская астра,
Паху больш не аддае.
Пранізліва: як хутка старасць даганяе маладосць,
Велічна.

Сяду на край, коўдру
Не скіну. Дай руку.

Смерць ціхая — проста вузлаватыя сцябліны астраў
У карычневым астылым збанку,
Падзякаваўшы, перастаюць піць ваду.