Себастян

Айнан мисли хамида ба истиқбол
тири ларзон аз камон аз паси ӯ
бо пичирос мегӯяд: «Падаро, ба дардҳо чуну чаро надорам:
Ту сахттар азоб дорӣ, Параклет».

Бо ҳар нафас селаи бадӣ наздиктар мешавад.
(Мантиқи Зенон наҷот намедиҳад!)
Аз равони заминӣ бурун омада
Рӯҳ ба авҷи осмон равон аст.

На тир истироҳат дорад дар парвоз,
(чунон ки барабас андеша дошт Элиот)
Ин хеле оддӣ Духтари Муққаддас
Ранҷурро пӯшонд ба рӯмол.

Ӯ шаффоф аст ва ҳамоно тобовар.
Ва лаҳза ба асрҳо тӯл мекашад.
Ва порсо* истодааст бо ҳама таваҷҷӯҳ —
Ба мо майдавақтҳо ҳанӯз намоён.


* Муқаддасинсон