Уладзімір Маканін

Маканін Уладзімір Сямёнавіч (1937—2017) — празаік. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі РФ, прэмій «Рускі Букер», «Вялікая кніга», «Ясная Паляна» і многіх іншых.
Нарадзіўся ў горадзе Орск (Арэнбургскай вобласці) у сям’і інжынера-будаўніка і настаўніцы. Атрымаў адукацыю на механіка-матэматычным факультэце Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта ім. М. В. Ламаносава, выкладаў матэматыку. Скончыў Вышэйшыя сцэнарныя курсы, працаваў рэдактарам у выдавецтве «Савецкі пісьменнік», вёў семінар прозы ў Літаратурным інстытуце ім. А. М. Горкага.
Першы раман Маканіна «Прамая лінія» быў апублікаваны ў 1965 годзе. Раманы і аповесці Маканіна — «Партрэт і вакол», «Адзін і адна», «Прадвеснік», «Там, дзе неба сыходзілася з пагоркамі», «Андэграўнд, або Герой нашага часу», «Спалох», «Асан» і многія іншыя — зрабілі яго адным з самых значных пісьменнікаў сучаснасці.
Яркая, складаная, кінематаграфічна выразная проза Маканіна адрозніваецца псіхалагізмам, інтэлектуальным поглядам на прадметы і з’явы і асабліва праніклівым адлюстраваннем грамадскіх настрояў і станаў. Маканіна называлі майстрам «сацыяльнага чалавеказнаўства» і «сацыяльнай дыягностыкі». Ён даследаваў галоўным чынам так званага сярэдняга, «сярэдзіннага» чалавека, жыхара прадмесця або «барака», разважаў пра праблемы індывідуальнасці, свабоды, творчасці, выбару.