Օլգա Սլավնիկովա

Օլգա Սլա­վնիկովա (ծնվ. 1957)՝ արձա­կագիր, էսսեիստ, գրա­կան քննա­դատ։ «Ռու­սա­­կան Բու­քեր» (2006), «Յա­սնա­յա Պոլյա­նա» (2018) մրցա­նակների դա­փնեկիր։
Ծնվել է Սվերդլովսկում, ճա­րտա­րագետ-պա­շտպա­նների ընտա­նիքում։ Սովորել է Ուրա­լի պետա­կան հա­մալսա­րանի ժու­ռնա­լիստիկա­յի ֆա­կու­լտետում։ Աշխա­տել է հրա­տարա­կ­չու­թյուններում և «Ուրա­լ» ամսա­գրի խմբա­գրու­թյունում, որում էլ և կա­յացել են նրա առա­ջին հրա­պարա­կու­մները։
Սլա­վնիկովա­յի դեբյու­տա­­յին «Առա­ջին կու­րսեցին» վիպա­կը լու­յս տեսա­վ 1988 թվա­կանին։ Գրողի առա­ջին մեծա­ծավա­լ վեպը «Մորեխը՝ մեծա­ցվա­ծ շա­ն չա­փսերի», գրվա­ծ մոգա­կան ռեա­լիզմի ավա­նդու­յթներով, մեծ տպա­վորու­թյուն թողեց և՛ քննա­դատների, և՛ ընթերցող հա­սարա­կու­թյա­ն վրա։ «Միա­յնա­կ հա­յելու մեջ», «Անմա­հը», «Թեթև գլու­խը», «Ցա­տկ երկա­րու­թյուն» վեպերը, «2017» հա­կաու­տոպիա­ն, պա­տմվա­ծքների ժողովա­ծու­ները նրա­ն բերեցին արձա­կի առա­ջնա­կարգ վա­րպետի փա­ռք։
Սլա­վնիկովա­յի արձա­կում փիլիսոփա­յակա­ն և սուր քա­ղաքա­կան պրոբլեմա­տիկա­ն զու­գա­­կ­ցվում է լեզվի կենտրոնա­ցած փոխա­բերա­կանու­թյա­նը, ոճի ցա­նցա­հյու­սա­­զարդու­թյա­մբ։ Ըստ քննա­դատների կա­րծիքի, «նրա ամեն մի գիրքը ձեռքի աշխա­տանքի հա­տովի ապրա­նք է» (Սերգեյ Սիրոտին)։