Երբ ապրում ես N6 հիվանդասենյակում...
* * *
Երբ ապրում ես N6 հիվանդասենյակում,
հպարտ՝ հիվանդիդ պարզ կարգավիճակով,—
փափագը՝ խոհածել բնույթի շուրջ հոգու,
ավելին է, քան արտաբերված բառն իր ճաքով։
Ստիխներ էլ չեն գրվում, եւ չեն էլ
պատահում. ավելին՝ իջնում են քո վրա,
ասես թե ալիքին ես կպել
լաթավոր շրջիկի գիշերվա։
Ուրեմն՝ լուրջ-լուրջ սովորիր չընդունել
նախապես թանձրացող մթնահոսը —
ո՛չ քիչ առ քիչ խլացող սերունդներին,
ո՛չ օդում ցաքուցիր սկլերոզը։
Երբ ապրում ես N6 հիվանդասենյակում,
հպարտ՝ հիվանդիդ պարզ կարգավիճակով,—
փափագը՝ խոհածել բնույթի շուրջ հոգու,
ավելին է, քան արտաբերված բառն իր ճաքով։
Ստիխներ էլ չեն գրվում, եւ չեն էլ
պատահում. ավելին՝ իջնում են քո վրա,
ասես թե ալիքին ես կպել
լաթավոր շրջիկի գիշերվա։
Ուրեմն՝ լուրջ-լուրջ սովորիր չընդունել
նախապես թանձրացող մթնահոսը —
ո՛չ քիչ առ քիչ խլացող սերունդներին,
ո՛չ օդում ցաքուցիր սկլերոզը։
