Дар деҳаи назди сарҳади фин агар ёбӣ...

* * *
Дар деҳаи назди сарҳади фин агар ёбӣ
Ду се хишт меёбӣ. Фақат қубурҳо
ва бухорӣ. Боқӣ ҳама дарахт:
ғӯлачӯбҳои пӯсида ва бурида кайҳо.
Дар барфтӯда, мисли дворянҳо, ҷамъ меоранд ҳезум.
Чун сақавҳо дар аёс фанерҳо садо мекунанд қарсас.
Рӯҳ ҳувайдо шуд, дар оҳангҳои* шаби мавлуди Исо,
Хиҷолат мекашад, ғайрати пионериро дода аз даст.
На ин ки бовараш ба Худо намонда бошад. Аммо,
Вақте ҳама чунин сокит аст дар атроф, дар ҳама ҷо,
ғуруб арғувонист чунин, мункири Худо будан ҳам хандаовар аст,
шабеҳи Павлик Морозов, ки баҳс дошт бо бобо.


* Соло.