Он ҷорӣ буд аз қаъри миллионҳо сол

* * *
Он ҷорӣ буд аз қаъри миллионҳо сол,
то ки бирезад ин ҷо, ба қаъри чашмони ман, —
ситораҳои кайҳо сӯхта, нурҳояшон...
хайр, ба воҳима афтем, ё дар ҳайрат монем —
мисли онҳое, ки то мо буданд: ту ҳам чунинӣ, шоир!

Чароғакҳои хиракунандаи мардумаки чашм,
назри ҳифзшудаи васиятҳои ҳама одисеяҳо...
Аммо ҳанӯз он ситора дар осмон нест,
ситорае, ки ба абераҳои мо намудор мешавад
зинда ва дуруди ҷовидонагӣ медиҳад.