İyirmi idi bir zamanlar yaş onda...

* * *

İyirmi idi bir zamanlar yaş onda,
cavanlığın vədi yaman çox idi.
Deməzdilər gözün üstə qaşın var,
ağılsızdım, amma bu sirr deyildi.

İstəyirdim şair olum mən ağa,
hərçənd, düzü, ürəyimcə deyildi,
pulum çatmaz bilirdim gül almağa,
gün-güzəran çətin olar, bilirdim.

Bax, beləcə oldum dağ mühəndisi,
diplomu da qıpqırmızı qazandım.
Bölüşmədim nə şeiri, nə hissi,
nə payızda veyilləndim, dolandım.

Mavi tüstü dolu bir restoranda
mavi kaman ustasını dinlədim,
pul da bitməz ha saysan o toranda,
çiyin çəkib paraları çinlədim.

Bundan sonra çətin bir şey alına,
şair kimi məndən yarımadılar.
Hə, cənablar, nə sözünüz var buna?
Cənablar da içirlər, ağlayırlar.

Ağlayırlar içib, qucub qızları,
yenə içib sükuta daraşırlar.
Sərbəst isə açılır ağızları,
heca ilə yellənirlər, aşırlar.