Торчо көз ийнеликтен калар элес...
* * *
Торчо көз ийнеликтен калар элес:
ичке дене бадыраң сабагындай,
ал — сыйкырдуу керемет таяк эмес,
жинди болгон Паганини таягындай.
Бала — кыкта, парникте курсактагы,
караңгыда тумчугуп кетти белем:
бул жарыкка чыгам деп урпак жаңы,
асмандай көк чүмбөтүн тепкилеген.
Ачылган сыр асман-жер ортосунда:
манапчылык, чыргоолук кубаттанат,
муң, музыка — жалган дүйнө толтосунда
экиленген кежирлик сыяктанат.
