Арзан ойды алса қайттік тіл қаптап...

* * *

Арзан ойды алса қайттік тіл қаптап,
Талғамсыздық шығып кетсе шегінен.
Жоқтан барды өлең қылсақ жұмбақтап,
Бордай тозар бос сөздердің кенінен.

Бұл өмірде кәуәк бастар қандай көп,
Табытына бір-ақ көшер тағынан?..
Термелесек тым бақытты жандай боп,
Түсіп қалған ақымақтың жағынан.

Ерегіссем қарсы бұтақ — Хармсқа,
Жауыма да болып шығам туысқан.
Малай-жырды жұмсар оңай бар нұсқа:
Жүрдек желдей өтер барлық қуыстан!..

Менің сәулем мейіріммен жұпталған,
Шын ақындық тұншықпайды тозаңға.
Сәлем айтам қышқылданған бұлттардан,
Қала шаңы тұншықтырған озонға!