Վալերի Պոպով
Վալերի Պոպով (ծնվ. 1939 թ.) — արձակագիր, բանաստեղծ, սցենարիստ: ՌԴ (2013) և Սանկտ Պետերբուրգի (2014), «Մեծ գիրք» և մի շարք այլ մրցանակների դափնեկիր:
Ծնվել է Կազանում: Ավարտել է Լենինգրադի էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտը, աշխատել ինժեներ: Ավարտել է ВГИК-ի սցենարիստական բաժինը:
Պատմվածքների առաջին ժողովածուն՝ «Ավելի հարավ, քան առաջ», լույս է տեսել 1969 թվականին: Ստեղծել է ավելի քան երեք տասնյակ գեղարվեստական և փաստավավերագրական արձակ գործեր. «Լավագույնը՝ վատերից», «Սնկահավաքները շրջում են դանակներով», «Թանաքի հրեշտակը», «Հաղթանակի սարսափը», «Մագթաղինեի ավետարանը», «Երրորդ շնչառություն», «Կյանքն ստացվեց», «Կյանքը բարեփոխումների դարաշրջանում»: Գրել է մի քանի սցենարներ: ՀՄԿ («Հրաշալի մարդկանց կյանքը») շարքից գրել է Դմիտրի Լիխաչովի և Սերգեյ Դովլաթովի մասին գրքերը:
Պոպովին դասում են «լենինգրադյան դպրոցի արձակագիրների» շարքին, որի ներկայացուցիչներից են Անդրեյ Բիտովը և Սերգեյ Դովլաթովը: Նրա արձակին հատուկ են տրագիկոմեդիան, գրոտեսկայնությունը: Նրա կենցաղագրությունը համադրվում է զգացմունքայնությամբ, իսկ շարադրանքի գրավչությունը՝ խոստովանանքով: