Мен — Александр Кушнермін, Римді көрген...

* * *

Мен — Александр Кушнермін, Римді көрген,
Бұқаралық байырғы үйді көрген.
Мен көргенмін Самарқан аумағын да,
Пятигорсктің дуэльді тауларын да.
Толедо мен Мадридті, Женеваны,
Көрген адам дер еді «көне бәрі».
Мұхит асып кеткенім әлі есімде,
Қазір, әттең, қалған жоқ ел есінде...
Мен Темзаға жол жүрдім асыр салып,
Көл-көңілім Қытайда тасынды анық.
Венецияның көшесі — өлеңдей бір,
Бір бұрыштан «жырла» деп елеңдейді ұл.
Ыстық маған Амстердам, аяу қалам,
Жалқы сәтті жел уақыт баяулаған.
Уайым кетсін көңілден, алаң қылар,
Александр жаулап ап жаһанды бар.