ქართა წვეულებაზე...

         * * *

ქართა წვეულებაზე,
ოქროს ქარი ქრის,
ბამბის, სელის და მტვერთა
სხვა მოსავალს მკის...

საცხენოსნო ღამე კი,
პირველია წინ,
მთვარესავით ანათებს
და ქალაქებს ღლის...

იმკის წლობით მოსავალს
და ქილებში რძეს,
სიმღერ-სიმღერ იქცევა,
ის დღე ტანჯვის დღედ!..

მსგავს ციგათა სიმღერა,
სიღრმეებში დის,
ვით მოძრავი ნაღმები,
შიმშილით და ღმრთით...

რას იმღერის რიგებში,
შუქი შიშველ მხრის,
ეს ხმა თითქოს სამოთხის,
აღთქმასავით ქრის...

უმღერიან მზეებს,
სხივიც უმღერს მზეს,
ბოროტება შიშველს,
მოაბრუნებს მხრებს...