Uç yeddilik

Dağlaradək şişmiş bədənlə
buğdadan-buğdaya — çəpinə —
haça qaranquş dəstəylə
uçdu ikiqat səpinlə,
və tuş gəldi şişməyə —
(yaşıllaşdı — sanki şüşədə)
anidən — buludlar — döndü külə.

 Əlvida, dağ. Qoşa damlardan —
sənin xallı eyvanlarından
qaranlığa keçirlər bayraqdan,
zirehlərdə qızaran tüstüdən-alovdan
(tüstü tüstü arxasından, kürən kürən arxasından
və saplar səmənd quyğunda
yanır, sən də yanırsan).

 Əlvida, dağ. Tək-tək,
alovlar kül-kül, qurudu,
yamacdan yuvarlanırlar zülmətə
sanki yanmış qovaq tozudu,
(yerə düşmüş qaranquşun evində
qanadları yığılır yarımçıq
və yuxu görmür bir kimsə də).