քունը ձայնում է, ստվերի տձեւը...

* * *

քունը ձայնում է, ստվերի տձեւը
ամենը ավարտին է տանում
հրճվում է տեսնելով թե արեւը
ինչպես է փոսին փայփայում

փոխարենը սեփական կուզը
անվերջ թակեք — ապա գնանք
հեռու ճակատագրից թողած հույզը
անցողիկ, ասես պարենք.

ստահակները ներում ստացել
չթրծված խնջույքի մեջ են հորդ,
լուսինների վրա թեյ փչել
ուռել են արդեն — մաս երկրորդ