ey sən!..

* * *

ey sən!
buğda-adam!

sənin sən öküzün təkcə fikirlərdən
nə qədər çuvalın vardı!

amma zamanın qumuna qarışdı
mənim kimi

hər hansı başqa nəğməyə
bənzəyən bir nəğmə oxumamaq —

hətta oxuduğun
heç kəsin nəğməsinə

necə izah etməli? —
sanki... üfürməli... boşluğa

bilərək ki
boşdu ha...