Бемаъни кун. Менга маъноси ниҳон...
* * *
Бемаъни кун. Менга маъноси ниҳон.
Этилмаган бирор белги-ла тақдим.
Жосуслар ухлайди — оғзида талқон.
Кузга ўхшайдиган қиш келди қаттиқ,
буюмлар ҳам ерга улоқтирилган,
музлаб қолган мевалар янглиғ.
Кузга ўхшайдиган қиш. Ғилдираклар
бурунгидек ўққа кийдирилмоқда,
улар қайга қараб ғилдирайди тик?
Очақол китобнинг ўртасин: унда
челюскинчи* бўлиб музда турибман,
атрофда — сувлик.
Челюскинчи бўлиб унда турибман
музда, сўконғич бир табассум ила,
қўлимда арқондан нарвон. Жонсарак
тушар у кўринмас нуқтадан, билмам,
отилиб чиқишни кутаётган ким,
вертолётчими у ёхуд бир малак?
Билмам, унда булут тутамларини
айлантирган ел ё вертолётчими?
Тухум пўчоғидек майдаланар муз.
Ва музёрар қушнинг пайдо бўлиши
ҳамда ғилдиракнингостида қолган
тушнинг ўлишига ўхшайди маъюс.
Мен эса, нарвонни қўйвориб қўлдан,
бемаъни, хотиржам турибман ҳануз...
* Муз қатламига тушган ва совет учувчилари томонидан қутқарилган Челюскин пароходининг (1934 йилда муз билан қопланган) Арктика саёҳати иштирокчилари
