Олис жой

 

Таънакор хотира чорлаган маҳал,
черков эшигида бўғган онида
оғир ҳис, ё майиб қушчани ногоҳ
кўргандай, йўл олдим мен болалигим
ўтган ер,
қишлоққа — бувим ёнига.
Мустабидликдан сўнг бўлгани каби —
жунжикиш.
Чанг-ғубор кўтарар
айланма шамол.
Култўдадан кузатаман жим,
ўзимни йўқотиб, ўзимни билмай.
На қудуқ, на уйлар —
кўкда қарчиғай.
Шу йўллардан оққан дарё ҳам таниш,
кўзимга кўринар бамисоли чўғ.
Юрак оғриғининг қаршисида, лек
ҳечдир, арзимасдир ҳар қандай оғриқ.
...Болаликка қайтиш қўрқинчли — бирор
йўқлагувчи йўқ.