Сирли сопол каби олам голланд печидайин шинам...
* * *
Сирли сопол каби олам голланд печидайин шинам,
Кўлдан чиққан сувпарининг сонлари мисол совуқ,
Рождество туни сингари аёзли ҳамда иссиқ,
Кузнинг косасида сувдек кумушранг ҳамда тиниқ, —
Осмон гўё бир қутича, очилар мис калит билан,
Ҳамда сентябрнинг азиз бир кунида бунчалар
Кафтларингга тўкилади нақшин осмон тоқидан
Қаҳрабодан бўлган юрак, малак, балиқ, юлдузчалар.
Мабодо сирланган эртак оламига сичқон кирса,
Ғўр жимлик ила қўрқитса, ё кемирса, шовқин солса,
Кўкимтир ангина билан бўғзинг хиппа бўғиб олса,
Ё нақшинкор чироқларни бузиш учун журъат қилса, —
Биз кўкни очгаймиз — майли, пардада ўйнасин шамол! —
Ва у томонларда, ўша осмонларда бари ўтсин,
Тангрин патли мушуклари унинг эмалдай оппоқ ва
ложувард булутларини тутсин, майлига, тутсин.
Сичқон соқчи тишларида ғижирласин, шамолларда
ол ўргимчак ила кумуш парвозда чирпирак учсин, —
Мана, у қонли ёмғирга айланди, майли, боғдаги
буталарнинг орасига кечки мева бўлиб тушсин.
