Кема

Улкан кема бадқавоқ бандаргоҳни тутунга
    тўлдирди аллақачон;
ҳадемай сигнал чалиб жўнайди у қандайдир
    Лима, Лиссабон томон.

Ғижим канотье ҳамда ғижим шляпалилар
    тирмашганча трапга,
кўздан ғойиб бўлади зумда, тилин кўрсатиб
     картуз кийган сатрапга.

Уларнинг кўпчилиги ҳақида эшитганман —
      бари юксакка доир;
Қўл силкир тепаликдан, минорга ҳукм этиб
      ўзин алдовчи шоир.

Бўл, шошилгин, бор-йўғи бир дақиқа вақт қолди —
       уёғи йўл, яна йўл!
Бу кемадан бизга ҳам аллақандай каюта
      топилиб қолар, шошил.

Канар, Азор, Бермуд ва Багам ороли бўйлаб
      сузиб борамиз тикка —
денгиз ортидаги дев ҳаққи эмас — Худолар
      ҳузурига, базмга.

Сузгувчиларни, афсус, на астойдил уриниш,
      на инъом асрай билар —
бизни самовий зотлар худди йиртқич қуш каби
      ютар, аямай ютар.