Гамлет

                                                         Геннадий Айгига

Театр саҳнаси қопқонга дўнар,
мана, ёпилади ҳадемай парда...

Ҳайратга солади шайтоний сўзлар —
оғзин очса, ҳамма тош қотар залда,
ишга солиб бутун нотиқлик кучин,
яна сафсатасин сўйлар ҳар сафар...

Тафаккур тош қотди хос нутқи янглиғ,
заиф — маҳкум руҳлар рўйхати қадар.
Томоғин намлайди, тиғга сурилган
заҳарли суюқлик билан дамо-дам...

Санъат не? — ўлим-ла тортишув, холос.
Ишқ каби. Ишқдан-да пойдор, мустаҳкам.