юз йил...
* * *
юз йил
юрагимнинг остида пинҳон
сандиқдаги кўҳна буюм, боладек
ётдинг олиб тин
мен эса
қўлимда турардим тутиб
юз йил давомида
турнанинг ипин
ўйладим
бу — илон парвози қадим
боланинг кулгили тумори, буни
асрадим
қирғоққа боғлиқман
Майса қумининг
лойи, қатлам, азиз жойларнинг тишда
ғижирлаган қотишмасини
бирга қориштириб интиларман жим
кўтарилишга
бу — ернинг хамири
бордир маймунжон
таъми бу — мен матн айлаган матн
меҳрим соғинч билан баробар эрур
қолади гўё бир муштга тугилиб
полапонлар каби қочар
ва ногоҳ
силтанади қўлимдаги ип
сандиқдаги сепим янглиғ буюмсан
сени сақлагайдир сандиғим таги
сен — қўсқи, титилиб кетган боғичнинг
эски боғи янглиғ жияги.
танглай
деб неча бор айтишим керак
сўзларни сиғдирмас осмон ҳам доим
тебратарман беланчакни мен
ҳарфлар билан тўлган лиммо-лим
ва тўқийман келажакни ҳам
турна ипи билан мен токим
читтакман
яшаган денгиз ортида
ва қайтиб
денгизни ёндирдим.
