Россия

                                              Қош устида каштали рўмол
                                                                                       А. Блок
Оппоқ қўлларингни чалкаштирдинг сен,
Кўк биллур остида юзинг қошгача,
Жўнатмади сенга бейсбол кепкасин,
Ёки бирор кўйлак, ё бир дуррача.
Кепка эскирганда — паранжи йўллар,
қўшничилик учун, шунчаки. Ва мен
номус қилган ўғил сингари дейман
«Етиб ҳам келибмиз, мана, онажон».

Биз одимлаб юрдик, биз елдик жангда,
Биз дунёнинг ярмин тишларда тутдик,
Биз сиёҳ, қоғоздан баландроқ жойда,
Номимизни рейхстагга битдик.
Ўзимники — гуноҳ, қашшоқлик, қуллик.
Аммо сен ким эдинг, нечун бор эдинг,
дунёнинг олтидан бирисан, аниқ,
шуни ғижирлатиб варақлар эдик.

Сара самогондан шууринг хира,
Койиб, олиб борди дўхтирга, лекин
Тарпедани ғажиб ташладинг ҳамда
Яна ичдинг ғалаба учун.
Тубигача ичай изн бер менга ҳам,
Энди олтинчимас, шунчаки ёлғиз.
Демак, баландпарвоз қадаҳ сўзисиз,
Ғарбсиз, шарқсиз ҳамда жанубсиз.

Тошда тин олайлик, чўчисин зоғлар.
Ҳисобга олмаса зоғ учун зоғни,
Ўзимизнинг эркин эпатажлар-ла
Зиён етказганмиз — кишанлаб уни.

Яхшиси, ўйлайлик ўз ишимизни,
Ўнгда Оллоҳ, сўлда эса Маммона.
Бизга бўзахўр деб ном қўйишибди,
Қизлар қиқирлашар карвонда.

Ўнгга томон юрсанг — чўкади отинг,
Сўлга томон юрсанг — ўласан ёна,
Пойимизга туман тўшалаётир,
Энди осмон бўйлаб жўнаймиз, она.