Кызгылт клён ийилип тис багы көк бир чырпык...

* * *

Кызгылт клён ийилип тис багы көк бир чырпык
Тоң жарыкка бөлөнгөн агарып бук дарагы
Андан башка эч нерсе... бир гана сен, анан жымжырттык...
Калдайып да саргайып Айдын жана карааны

Липа-липа өлүк болуп сасыганга сен жетип
Бузина-бузина сенде заарадай заар жылжып жыт
Андан башка эч ким жок... шамал гана түндү терметип...
Карагайлар кычырап... бир гана сен, анан жымжырттык...

Күркүрөсүн күн мейли карабай аны жыламын
Асылып үнсүз жымжырттык деми чыкпай ал турмак
Эменден бүткөн кайыкка жатам да кагам жылаажын
Акырын анан кетемин акыркы мешке калкылдап...