Алыстык
Жемелеген эс-тутум чакырыппы:
чиркөөнүн босогосу жагында
же жараланган чымчык жанында
тургандай оор үшкүрүп сезимден,
балалыгым калган айылга —
чоң энеме келген кезим мен.
Зөөкүр башчы бийлеп өткөндөй
чыйрыктырат ушу убак.
Чарк айланган шамал көпкөндөй
чаңды көккө учурат.
Баш айланып караймын
додо күлдү капталда.
Кудук да жок, үй да жок,
айрыкуйрук калкып асманда.
Тааныш өзөн акканы
баягы эле нук менен.
Жүрөк сыздап жатканы
башка оорулар ага жетпеген.
...Балалыкка кайтуу үрөй учурат —
Баардашарга бир жан жок белем.
